Over ons

Mijn naam is Anja Folkerts.

Ik ben getrouwd met Wasse, wij hebben 3 kinderen, Sven, Kris en Vera. Direct toen mijn man en ik gingen samenwonen, besloten we, dat we graag een hond wilden. Wasse was toen nog internationaal chauffeur, waardoor ik veel alleen was. De keus viel toen op een Mechelse herder, dat werd Wanda.

Na een tijdje, wilden we wel graag een klein hondje erbij. Het is al een tijdje geleden, dat we op de Cavalier vielen. Onze eerste Cavalier, was Sinjo, een heel zachtaardig, blenheim, reutje. Hij is helaas al voor zijn 9e verjaardag overleden. Nu weten we, dat hij een doorgefokt hondje was. Een slechte gezondheid en aan het uiterlijk kon je het, achteraf, ook zien. Toen Sinjo wegviel, was het al heel snel duidelijk, dat we wel graag weer een Cavalier wilden. Ook voor Wanda, die haar maatje ook miste.

Door onze ervaring met Sinjo, wilden we een betere kans, dat we een gezonde hond kregen. Via de Cavalierclub hebben we een fokker uitgezocht..

Daar was net een, onverwacht groot, nestje geboren. Er was nog een Black and Tan reutje voor ons. Wat waren wij blij, dat we onze Teuntje konden halen. Zeker omdat intussen ook Wanda, na 14 jaar bij ons te zijn, was overleden. Als je zo gek bent met dieren, zoals wij, is het verschrikkelijk. We vielen echt in een gat! Teuntje voelde zich al gauw thuis, bij ons. Gek hé, als je zoveel aandacht krijgt! Maar ja, alleen is ook maar alleen. De combinatie van een Cavalier met een Herder was toch wel erg leuk. We hebben Chelsea gehaald, die twee waren direct dikke maatjes! Uiteindelijk wilden we er toch ook nog graag een Cavaliertje bij. Aan het eind van dat jaar, werd Saartje geboren, een tricolore teefje. Natuurlijk waren we meteen verkocht. Een geweldig stel die twee. Ze konden direct goed met elkaar spelen en lagen heerlijk tegen elkaar aan te slapen. Op een zondagochtend, Saartje is dan bijna 2 jaar, ineens een schreeuw van Kris van beneden “Mam, ze zitten vast!”. O jee, wij hadden hier totaal geen ervaring mee. Wat voelde ik me dom. Allereerst de fokker gebeld, die stelde me gelijk gerust, want Saartje was oud genoeg en de 3e loopsheid is prima, voor een eerste nestje. Opeens werden wij ook enthousiast, we krijgen pups! Als je wat doet, moet je het goed doen, toch? Dus heel veel informatie verzameld, van de fokker, de dierenarts en uit boeken. Het ging allemaal heel voorspoedig, Saartje deed het heel goed en de pups waren allemaal gezond. En wij? Helemaal verkocht! Wat een geweldige ervaring. Het was heel veel werk, maar dat hadden we er graag voor over. Zelfs de kinderen. Als ze s’morgens, voor school, voor ons beneden waren, hadden zij de werpkist al schoon en met nieuwe kranten bedekt. Dit is de reden dat ik met veel liefde en plezier ben begonnen met mijn eigen kennel. Lutje Laif's betekent "Kleine liefjes, in het dialect"

Share This: